سرآغاز افسانه اسکای‌لاین

[jw7-video n="1"]

بعد از آغاز فستیوال ۲۰۱۷ نیسمو که ۲۶ نوامبر و با حمایت متول برگزار شد، می‌خواهیم نگاهی داشته باشیم به لحظاتی تاریخی در گذشته نیسمو…

بیش از نیم قرن است که مسابقات اتومبیل‌رانی و موتورسواری طرافداران زیادی را در ژاپن به خود جلب می‌کند. اما برای طرفداران مسابقات، یک مسابقه گراند پری هست که با مسابقات دیگر فرق دارد: مسابقه ۱۹۶۴ سوزوکا. این روزی بود که افسانه اسکای‌لاین آغاز شد.

مسابقه GT-II با حضور تیمی از اسکای‌لاین‌های GT آغاز شد. این خودروها، در واقع سدان (سواری)هایی بودند که برای مسابقات کمی تغییر یافته بودند. اما قرار بود کاری کنند که هیچ کس تصورش را نمی‌کرد: این خودروها قرار بود تیم‌های شرکت‌های نامدار خارجی را که در مسابقات جایگاه خود را تثبیت کرده‌بودند، به چالش بکشند.

خودروهای اسکای‌لاین به سختی خود را به مسابقات رساندند و ممکن بود اصلا برای مسابقات پذیرفته نشوند. برای پذیرش خودرو در مسابقه، باید ۱۰۰ دستگاه از خودرو تولید می‌شد. شرکت خودروی پرینس، که بعدها با نیسان ادغام شد، درست در آخرین لحظه توانست این ۱۰۰ دستگاه را به اتمام برساند.

اسکای‌لاین GT دماغه‌ای بلندتر، موتور خطی ۶ سیلندر و ۳ کاربراتور داشت. این خودرو زاییده ذهن مهندس ارشد گروه، شینیچیرو ساکورای بود.

یوشیکازو سوناکو که در سال ۱۹۶۴ با خودروی شماره ۳۹ مسابقه داد، به یاد می‌‌آورد که اولین خودروی تغییریافته، بسیار با نمونه کامل فاصله داشت

 

Nissan driver Yoshikazu Sunako drove the No. 39 Skyline in 1964 at Suzuka.

یوشیکازو سوناکو راننده خودروی اسکای لاین در سال ۱۹۶۴

 

سوناکو می‌گوید: «ما طول خودرو را ۲۰ سانتی‌متر افزایش دادیم. تعادل خودرو بسیار بد بود و تایرها بیرون زده بودند. به همین دلیل ما در پیچ‌ها دریفت می‌کردیم. به خاطر کیفیت پایین تایر‌ها، خودروی ما سر می‌خورد. اما این مشکلات در نهایت به نفع ما تمام شد.»

بعد از چند دور تمرینی، سوناکو دریافت که این خودرو یک نمونه منحصر به فرد است: «ما پیست را در ۲ دقیقه و ۴۷ ثانیه طی کردیم و در آن لحظه با افتخار می‌توانستم بگویم که این خودرو، سریع‌ترین خودروی سوزاکا است.»

مدل سالُن اسکای‌لاین باید خودروی سریعی می‌بود. یکی دیگر از خودروهایی که دیرتر از بقیه به محل مسابقات رسید، یک پورشه ۹۰۴ کاررا GTS بود که شهرت آن لرزه بر اندام رقبا می‌انداخت.

بعید بود که اسکای‌لاین بتواند پورشه را شکست دهد. سرعت پورشه به بیش از ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسید. اما هم‌تیمی سوناکو، یعنی تتسو ایکوزاوا توانست فقط یک دور پیست از پورشه جلو بیافتد. تمام مردم ژاپن این دور پرافتخار را به خاطر دارند.

سوناکو می‌گوید: «درست پیش از پیچ سنجاقی، ایکوزاوا از پورشه سبقت گرفت. من با خودم گفتم: خودشه!» با سبقت‌گرفتن اسکای‌لاین از پورشه تمام هواداران در سوزاکا و کل ژاپن به وجد آمدند.

قهرمانی در نهایت به خودروی آلمانی رسید، اما خودروهای اسکای‌لاین تمام جایگاه‌های بعدی از دوم تا ششم را درو کردند. سوناکو در جایگاه دوم ایستاد و رانندگی حیرت‌انگیز ایکوزاوا توجه افکار عمومی ژاپن را به خود جلب کرد.

توشیوکی شیگا، که بعدها به عنوان معاون عملیات نیسان مشغول به کار شد، می‌گوید که او در همان روز مسیر خود برای زندگی را مشخص کرد.

درحال بارگزاری...

شیگا می‌گوید: «در آن زمان من فقط ۹ سالم بود، اما هنوز اخبار پرسروصدای آن مسابقه را به خاطر دارم. ۱۹۶۴ لحظه‌ای بود که اتومبیلرانی ژاپن آغاز شد. نیسان همیشه رهبر و پیشگام مسابقات بود. من بسیار خوشحال بودم. این رویای من بود و می‌خواستم به نیسان وارد شوم.»

راننده سابق و قهرمان، کازویوشی هوشینو که ۳۰ سال بعد در دیتونا افتخار آفرید و تبدیل به یک قهرمان ملی شد، می‌گوید اسکای‌لاین بود که این رویای آتشین را در ذهن او شکوفا کرد.

هوشینو می‌گوید: «این خودرویی است که مسابقات اتومبیل‌رانی را در ژاپن کلید زد و من عاشقش بودم. من اصلا به خاطر همین خودرو وارد دنیای مسابقات شدم. من مسیر زندگی‌ام را به همین دلیل انتخاب کردم و اگر این خودرو وجود نداشت، زندگی من به مسیر دیگری می‌رفت.»

هرچند که نتیجه سوزوکا در سال ۱۹۶۴ قهرمانی نبود، اما این اتفاق الهام‌بخش تولید خودروی پرینس سری R380 شد که تنها دو سال بعد توانستند گراندپری را از پورشه بربایند.

سوناکو در گراندپری ۱۹۶۶ پشت فرمان نشست. او می‌گوید: «به خاطر شکستمان در مقابل پورشه بود که سری R380 متولد شد. رقابت ما در مقابل پورشه کاررا اتفاق خجسته‌ای بود.»

شماره ۳۹ آنقدر خودروی جذابی بود که چند سال پیش، گروهی از داوطلبان صدها ساعت وقت صرف بازسازی آن کردند. این کار در گاراژ میراث نیسان که زاما نام دارد انجام شد. شماره ۳۹ دوباره به صحنه بزرگترین موفقیت خود، یعنی پیست مسابقه سوزوکا آمد.

شینیچی کیگا، مدیر پروژه بازسازی شماره ۳۹ می‌گوید: «لحظه‌ای واقعا احساسی بود… این خودرویی است که باید در پیست دیده شود. وقتی این خودرو در گاراژ زاما پارک بود، انگار اصلا مرده بود. وقتی به سوزوکا برگشت، دوباره درخشید.»

این خودرویی بود که داستان اسکای‌لاین را آغاز کرد؛ افسانه‌ای که با ۱۲ نسل بعدیِ این خودرو ادامه یافت. بازسازی این خودرو همچنین یک مراسم یادبودِ درخور برای مهندس ارشد، آقای ساکورای بود که در سال ۲۰۱۱ درگذشت. او میراثی از نوآوری و هیجان از خود به جای گذاشت که تا امروز نیز بر پا مانده است.